Aktualności


Podsumowanie seminarium "Integracja stacji systemu ASG-EUPOS z podstawową osnową geodezyjną kraju"

2012-05-29

W dniu 21 maja 2012 r. w siedzibie Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (dalej Urząd) odbyło się spotkanie poświęcone problemom integracji stacji systemu ASG-EUPOS z podstawową osnową geodezyjną kraju. Celem spotkania było znalezienie odpowiedzi na pytanie: jaki układ odniesienia należy przyjąć dla stacji referencyjnych ASG-EUPOS oraz jak zapewnić spójność pomiarów satelitarnych z pomiarami klasycznymi na punktach osnowy geodezyjnej? W spotkaniu wzięło udział 49 osób reprezentujących krajowe ośrodki naukowe, wykonawstwo geodezyjne oraz państwową i samorządową administrację geodezyjną. Spotkanie otworzyła Pani Marzena Roszkowska – Dyrektor Generalny Urzędu, która po powitaniu gorąco zachęciła zebranych do udziału w dyskusji i nieskrępowanego wyrażania opinii.

Spotkanie zostało poprowadzone w formie seminarium, gdzie w pierwszej części zaproszeni specjaliści i pracownicy Urzędu przedstawili sześć prezentacji, a w drugiej uczestnicy mieli możliwość wyrażenia swoich opinii i zaproponowania propozycji rozwiązań. Prezentacje jak i wystąpienia w dyskusji dotyczyły głównie poniższych zagadnień:

  • oceny wyników prowadzonych w latach 2008-2011 kampanii obserwacyjnych GNSS i wniosków wypływających z analizy wyników wyrównania,
  • omówienia planów i perspektyw utrzymania i rozwoju osnów podstawowych w Polsce w świetle przepisów wydanego rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia14 lutego 2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych,
  • monitorowania stacji referencyjnych i określenia możliwości założenia na obszarze kraju osnowy wielofunkcyjnej.

Wszystkie przedstawione podczas seminarium prezentacje dostępne są do pobrania w linkach poniżej.

Dyskusja dotyczyła głównie oceny wyników kampanii kalibracyjnej oraz trybu przyjęcia współrzędnych dla stacji referencyjnych systemu ASG-EUPOS w celu zintegrowania stacji z punktami istniejącej osnowy geodezyjnej (podstawowej i szczegółowej). Na podstawie wypowiedzi uczestników możliwe było sformułowanie następujących wniosków i rekomendacji:

  1. Wyniki integracji stacji referencyjnych systemu ASG-EUPOS z podstawową osnową geodezyjną należy uznać za poprawne, gdyż błędy średnie współrzędnych nie przekraczają 0,01 m w składowej poziomej i 0,02 m w wysokości, a różnice pomiędzy współrzędnymi wyrównanymi, a katalogowymi mierzonych punktów osnowy mieszczą się w dokładności osnowy podstawowej.
  2. Należy przyjąć i wprowadzić do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego obliczone w ramach integracji współrzędne stacji referencyjnych systemu ASG-EUPOS w układzie ETRF2000 na epokę 2011.0 w oparciu o wyniki wyrównania obserwacji GPS przeprowadzonego przez Politechnikę Warszawską dla wariantu obliczeń z maską horyzontu 5°. Rozwiązanie to zapewnia poprawność redukcji współrzędnych pomierzonych punktów na dowolną epokę.
  3. Należy przyjąć układ odniesienia ETRF2000 na epokę 2011.0 jako państwowy jednorodny układ odniesień przestrzennych dla pomiarów satelitarnych na obszarze kraju, a dotychczasowy układ ETRF89 (EUREF89) potraktować jako układ odniesienia osnowy klasycznej.

Zebrani nie byli w stanie dojść do porozumienia w jaki sposób należy zapewnić zgodność pomiarów satelitarnych wykonanych w oparciu o system ASG-EUPOS z pomiarami w oparciu o istniejącą osnowę geodezyjną. Nie udało się również określić w jaki sposób należałoby wprowadzić nowy układ wysokościowy ETRF2007-NH odniesiony do poziomu odniesienia Amsterdam, żeby nie generować nadmiernych kosztów po stronie samorządów. W obydwu przypadkach zdania były podzielone: większość zebranych była za przeprowadzeniem nowego wyrów-nania podstawowej osnowy poziomej i wysokościowej natomiast część osób uważała, że wystarczające będzie wykonanie poprawnej transformacji współrzędnych i wysokości oraz udostępnienie parametrów transformacji i modeli poprawek. Zwracano jednakże uwagę, że istniejące obserwacje (głównie wysokościowe) pochodzą z różnych okresów (epok) w związku z tym parametry transformacji będą poprawne tylko dla epoki wyznaczenia. Ponadto podkreślano, że ze względu na obserwowane odchodzenie od klasycznych metod obserwacji nie byłoby uzasadnione ścisłe przeliczanie współrzędnych punktów ekscentrycznych i punktów kierunkowych.

Zebrani zgodzili się, że w przypadku osnów szczegółowych transformacja do układu ETRF89 (EUREF89) powinna się odbywać jednokierunkowo z układu ETRF2000 do układu ETRF89, a pojawiające się różnice we współrzędnych winny być analizowane pod kątem poprawności geometrii sieci, doboru punktów nawiązania i metody opracowania osnowy szczegółowej (wskazywano przy tym na niejednorodność układu EUREF89 na obszarze Polski).

Postulowano również o opracowanie przez Urząd i udostępnienie modeli quasigeoidy dla różnych układów odniesienia i układów wysokościowych, a także o udostępnienie materiałów źródłowych, o których była mowa w prezentacjach dotyczących opracowania wyników integracji osnowy geodezyjnej.

L. Jaworski - Zintegrowanie podstawowej osnowy geodezyjnej na obszarze Polski ze stacjami referencyjnymi systemu ASG-EUPOS
T. Liwosz - Wyrównanie kontrolne obserwacji satelitarnych GNSS wykonanych na punktach: ASG-EUPOS, EUREF-POL, EUVN, POLREF i osnowy I klasy
J. Bosy - Weryfikacja wyników integracji podstawowej osnowy geodezyjnej na obszarze Polski ze stacjami referencyjnymi systemu ASG-EUPOS
M. Figurski - Monitorowanie systemu ASG-EUPOS i wyrównanie współrzędnych stacji z lat 2008-2012
M. Ryczywolski - Porównanie i ocena wyników integracji podstawowej osnowy geodezyjnej na obszarze Polski ze stacjami referencyjnymi systemu ASG-EUPOS
E. Kałun - Wyrównanie podstawowej osnowy geodezyjnej na obszarze Polski
W. Graszka - Realizacja wielofunkcyjnej osnowy referencyjnej w Polsce